Het groeiseizoen van 2018 was uitzonderlijk droog. Veel melkveehouders ondervonden schade door die droogte omdat de ruwvoerproductie achterbleef. Binnen het project Koeien & Kansen, waarin zestien melkveehouders, onderzoekers van Wageningen University en proefbedrijf De Marke samenwerken, is gekeken wat er geleerd kan worden van de droogte van afgelopen zomer. Het rapport 'Droogte op Koeien & Kansen-bedrijven in 2018' beschrijft wat de bevindingen zijn.

Kosten

Wat opvalt is dat de gevolgen van de droogte nogal verschillend zijn. Niet alleen de bodemtypes op de bedrijven verschillen sterk, maar ook de hoeveelheid neerslag en hoeveelheden beschikbare ruwvoervoorraden van voorgaande jaren verschilde sterk. Daarom was schade door de droogte op de bedrijven nogal variabel. De extra kosten die de melkveebedrijven maakten, bestonden uit kosten voor ruwvoeraankoop, kosten voor nieuw graszaad of beregeningskosten. Uit het rapport blijkt dat de extra kosten voor sommige bedrijven opliepen tot zo'n €950 per ha.

Bodem

Een van de bevindingen van de analyse was dat blijvend grasland kwetsbaarder is voor extreme droogte dan tijdelijk of jong grasland. En rode klaver bleek beter bestand tegen droogte dan Engels raaigras. Een andere conclusie was dat organische stof in de bodem een belangrijke rol speelt bij het vasthouden van water. En als je wilt beregenen, dan is het zinvol om tijdig te beginnen, zodat een gewas niet uitdroogt.

Snijmaïs

Snijmaïs was op sommige percelen zo sterk verdroogd dat er geen kolf gevormd werd. Uit de analyse kwam naar voren dat het in zo'n geval het beste is de maïs op tijd te oogsten. Het laten staan van de maïs levert geen meeropbrengst op, de groei staat immers stil. Het laten staan van de maïs zou zelfs resulteren in een verlies aan voederwaarde.

De melkveehouders verwachten dat de gevolgen van de droogte nog door zullen werken in 2019. Omdat de zode in kwaliteit is achteruitgegaan, zou je dat kunnen merken in de opbrengst van de eerste snede in 2019.

Zinvolle lessen van een te droge zomer