Nederland is afgelopen jaren opgeschrikt door verscheidende voedselschandalen, schrijft de Wageningse student Rens van Baren. Je kunt dan denken aan de EHEC-crisis in 2011, het paardenvleesschandaal in 2013 en de fipronil-crisis in 2017. Tijdens zulke crisissituaties is er een rol weggelegd voor de Nederlandse Voedsel en Waren Autoriteit (NVWA). Maar het gaat niet altijd goed. Zo stelde de commissie Sorgdrager in 2018 in het rapport over de fipronil-crisis dat voedselveiligheid bij de NVWA te weinig aandacht krijgt. Ook bij andere crises wordt het functioneren van de NVWA bekritiseerd.

Wettelijke basis

Van Buren onderzocht in zijn MSc-Thesis hoe de NVWA functioneert. Wat is de wettelijke basis? Wat is de organisatiestructuur? Wat zijn bevoegdheden? Wat is het beleid? In zijn rapport 'Onderzoek van de Nederlandse Voedsel en Waren Autoriteit van wet tot praktijk' stelt Van Buren dat de wetgeving de NVWA voldoende bevoegdheden geeft om zijn taak uit te voeren. En dat het beleid en strategie op papier in orde zijn.

Bezuinigingen

Dat het in de praktijk toch niet loopt zoals zou moeten, verklaart hij door problemen met interne en externe communicatie. Van Buren constateert een gebrek aan proactieve houding in het oplossen van de schandalen. Door het krimpend budget heeft de NVWA onvoldoende middelen om in crisissituaties gewenste acties uit te voeren. Er is een gebrek aan crisisprotocollen. Die constatering sluit aan op eerder genoemde kritiek: dat de oorzaak van het teleurstellende optreden van de NVWA een gevolg van bezuinigingen en reorganisaties is. Ook Van Buren kan niet anders concluderen dat combinatie van bezuinigingen en reorganisatie een verklaring voor de gebreken is.

(Bron foto: Shutterstock)

Functioneren NVWA kan beter