Het industriële voedselssysteem, zoals dat nu functionert, leidt ons met een forse uitstoot van broeikasgassen naar het pad van een wereldwijde milieucrisis. Dat schrijft Farming Matters in het artikel 'Agroecology getting to the root causes of climate change' De agro-industriële sector is wereldwijd verantwoordelijk voor een derde van de uitstoot van broeikasgassen. Dat komt omdat het systeem sterk afhankelijk is van fossiele brandstoffen voor de productie van kunstmeststoffen, bestrijdingsmiddelen of voor mechanisatie of transport.

Climate-smart

In de zogenoemde 'Climate-smart Agriculture' (CSA) worden wel veel oplossingen bedacht. Er zijn systemen om CO₂-producttie te compenseren en er wordt sterk ingezet op de teelt van biobrandstoffen, maar dat zijn geen structurele oplossingen betoogt Farming Matters. Wil je echte oplossingen bieden, dan is een radicale verandering nodig. Zo moet je richten op het verhogen van het organische stofgehalte in de bodem, het gebruik van kunstmestoffen beperken en moet je veel sterker inzetten op lokale markten.

CO₂

De gangbare landbouw heeft geleid tot een verlies van 30 tot 75% van de organische stof in de bodem, zo stelt de schrijver van het artikel. Veel van de organische stof is als CO₂ vrijgekomen in de atmosfeer. Maar die CO₂ kun je makkelijk weer opnemen in de bodem door in te zetten op goede landbouwpraktijken. En de auteur pleit voor meer ruimte voor lokale initiatieven gericht op voedselproductie. Te veel landbouwgrond is in gebruik voor industriële gewassen. In India bijvoorbeeld is de afgelopen 50 jaar 140 miljoen hectare in gebruik genomen voor de teelt van gewassen als palmolie, sojaolie, raapzaad en suikerriet.

Agroecologie

In het artikel 'Agroecology as an alternative vision to Climate-smart Agriculture' legt Farming Matters uit hoe agro-ecologie, anders dan CSA, op een betere manier bijdraagt aan een verminderde uitstoot van broeikasgassen. CSA sluit weliswaar ecologische praktijken als agroforestry of mengteelten niet uit, maar omarmt ook het gebruik van herbicide-tolerante gewassen, het gebruik van giftige bestrijdingsmiddelen, genetisch gemodificeerd zaad en patenten op zaden en richt zich vooral op de productie.

Agro-ecologie gaat verder en omarmt de hele keten: van veld tot etensbord en is gebaseerd op ecologische principes. Het is gebaseerd op kringlopen van bijvoorbeeld koolstof, stikstof, fosfaat en water. Restproducten worden zoveel mogelijk hergebruikt. Het gebruik van fossiele brandstoffen wordt sterk beperkt. Een filmpje 'Together we can cool the planet!' laat zien hoe de landbouw klimaatopwarming kan beperken.

Wil agro-ecologie een kans krijgen, dan moet je natuur inbedden in de landbouw, zoals in natuurinclusieve landbouw gebeurt, moeten boeren minder afhankelijk worden van producenten en leveranciers van zaad, kunstmeststoffen, en moet er diversificatie plaats vinden van teelten en markten.

(Bron foto: Pixabay)

Agro-ecologie beperkt klimaatopwarming